Χαμογελαστοί Άγγελοι!

Ήταν άλλη μια δύσκολη μέρα, περιπλανώμενη στους διαδρόμους μιας κλινικής πίσω από τις βαριές πόρτες της αναμονής, εκεί όπου ο χρόνος σταματά.

Μια μέρα που έφτανε στο τέλος της.

Κούραση αγωνία, άγχος και σκέψεις ήταν η μόνη μου συντροφιά.

Ατέλειωτα τα πως και τα γιατί.

Το πρώτο σούρουπο είχε κάνει την εμφάνιση του, ο ήλιος έδυε και ένα υπέροχο χρώμα απλώθηκε στον ουρανό της πόλης, το χρώμα της ελπίδας.!


https://kozani.tv/index.php/79227-%CF%87%CE%B1%CE%BC%CE%BF%CE%B3%CE%B5%CE%BB%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%AF-%CE%AC%CE%B3%CE%B3%CE%B5%CE%BB%CE%BF%CE%B9-%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CE%B5%CE%B9-%CE%B7-%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CE%AE-%CF%84%CF%83%CE%AF%CF%80%CE%BF%CF%85.html 




Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο αλλόκοτος κόσμος του facebook

Μάνα. Λέξη ιερή και μοναδική!